Lessen trekken uit Houtense windtragedie

01-08-2017, 20:20 | Lezersnieuws | Andre van den Berg

Voormalig secretaris van het Nationaal Kritisch Platform Windenenergie (NKPW) schreef een brief naar het Financieel dagblad nav een een tendentieus artikel in die krant, haar tekst (die tot steun kan zijn voor de Culemborgers):

Met een diepe zucht las ik het artikel over de Houtense windtragedie: een goed voorbeeld van eenzijdige propaganda. Omwonenden hebben zich juist jarenlang met hand en tand verzet tegen de komst van het park en zitten nu met de gebakken peren. Horendol van het lawaai en niet gehoord door de exploitant die tegen alle waarschuwingen in doordrukte. Ze krijgen nog een trap na omdat door de 'strenge' extra eisen aan geluid (nog) minder rendement wordt gehaald. Toch blijven voorstanders doorgaan met het bedenken van ideeën om draagvlak te creëren. Een zorgelijk voorbeeld is Urk waar recent het grootste windpark van Nederland in het IJsselmeer is gebouwd. Tegen verschillende dorpen aan liggen 48 turbines, hoger dan 100 meter, kosten meer dan 400 miljoen euro. Doorgedrukt ondanks jarenlang verzet met feitelijke argumenten. De oplossing voor draagvlak is daar gevonden: vijf dorpen waar een rommelig uitzicht is ontstaan, ontvangen 20 jaar lang jaarlijks elk 10 duizend euro uit een windfonds. Ze besteden dit aan allerlei soorten accommodatie (voor onderwijs, kinderopvang, en het dorpshuis). In landen waar criminaliteit welig tiert, en die hoog scoren op de corruptie-index, bestaan lelijke termen voor dit soort praktijken. Maar kennelijk zetten weinig Nederlanders hier vraagtekens bij. Dan is er nog de symboolpolitieke mooipraterij: 'zoveel' huishoudens ontvangen energie uit wind en zelfs treinen gaan er op rijden. Wie de materie kent, weet dat geen enkele trein op windenergie gaat rijden. Het weinige dat windparken leveren verdwijnt in het net waar fossiel (steeds meer steenkool) het leeuwendeel voor zijn rekening neemt (ruim 80%). Tegenover de geringe opbrengsten staan enorme investeringen betaald uit energiebelastingen die ruim 30% van de elektriciteitsprijs uitmaken. Door de enorme stijging in energieprijzen heeft Denemarken kort geleden een punt gezet achter windenergie. Zuchtend vroeg ik me af waarom het FD deze keerzijde niet laat zien, en in bredere zin, waarom zoveel geld naar verouderde technologie gaat en niet wordt gestoken in (onderzoek naar) innovatieve, efficiënte oplossingen.

Dr. Brigitte Bloem