• Henriett Somlai

Zien

"Ik zoek een goede wijn voor de chirurg die mijn ogen heeft geopereerd", zegt de man. Zijn rechteroog is rood. "Deze heeft hij niet kunnen redden, maar met mijn linkeroog zie ik weer bijna 100%. Het is spannend geweest, ik kon blind worden. Mijn netvlies liet los na een staaroperatie. Dat ik daarmee vrijwel niets meer zie, valt de arts niet te verwijten. Hij heeft erg zijn best gedaan en ervoor gezorgd dat ik met het andere oog wél weer kan zien."

"Hoe bang ben je geweest?", vraag ik. "Heel bang", zegt hij. "Het vooruitzicht dat je niet meer kunt zien, is vreselijk. Ik ben naar Bartimeus, de instelling voor blinden en slechtzienden, geweest. Daar leerden ze me om te gaan met mijn handicap. Het is uitputtend om te kijken met ogen die het niet goed doen. Concentreren en scherpstellen kost veel energie. Bij Bartimeus zag ik mensen die volkomen blind zijn. Dat was confronterend!"

"Wanneer wist je dat het weer goed zat met je linkeroog?" "Dat gaat geleidelijk. Als je bijkomt, zit er een lap voor je oog, maar ook nadat het verband is weggehaald, zie je niets. Pas in de weken daarna komt het zicht langzaam terug en op een gegeven moment wist ik dat de operatie was gelukt. Je kunt je mijn blijdschap voorstellen. Ik kijk nu letterlijk en figuurlijk anders naar de wereld. Het is niet meer vanzelfsprekend om te kunnen zien. En het cliché dat niets belangrijker is dan je gezondheid, heb ik aan den lijve ondervonden. Ik geniet meer van de schoonheid om me heen."

Ik vraag hem waar hij graag naar kijkt. "Als weg- en waterbouwkundige geniet ik van mooie architectuur. En er is veel meer waar ik met extra plezier en aandacht naar kijk. Dus de wijn voor de chirurg mag wel wat kosten. Doe maar twee flessen." Het is haast vanzelfsprekend dat hij zich bij zijn wijnkeuze laat leiden door schoonheid. Hij valt voor flessen uit Argentinië met tangodansers op het etiket. Toch koopt hij ze pas nadat ik heb gezegd dat de inhoud minstens zo mooi is. De dokter krijgt heerlijke wijn!