• Wessels Zeist, met Mark Dubbeldam en Johan Pont waren ook dit jaar weer op de Weissensee met een volle bus uit Nederland.

    Wessel Zeist

Afzien op ijs van Weissensee

CULEMBORG De laatste Elfstedentocht in 1997 is ruim 20 jaar geleden. Nog steeds hopen velen de illustere Friese tocht op natuurijs te mogen verrijden ... die er dan telkens weer niet komt. Om de honger naar natuurijs en lange afstanden te stillen, worden ieder jaar op de Weissensee Alternatieve Elfstedentochten georganiseerd. Ook enkele Culemborgers vertrokken eind januari naar Oostenrijk voor het felbegeerde kruisje.

door Tanja Moody

De condities op de Weissensee zijn ideaal. Het bergmeer ligt op hoogte en tussen de bergen in. Het is ijszeker en goed vanuit Nederland aan te rijden. De dikke ijslaag kan duizenden mensen dragen en is soms zó kraakhelder zwart, dat je nauwelijks ziet dat je op ijs loopt. Gedurende twee weken wordt de omgeving volledig overspoeld door duizenden schaatsers met aanhang. Het gaat ze niet alleen om het schaatsen, maar ook om de unieke (typisch Nederlandse) sfeer eromheen. Deze winter was het in Oostenrijk een 'kwakkelwinter' en tot op het laatst spannend of het wel door zou gaan.

De groen-wit-gele kleuren van bouwbedrijf Wessels Zeist zijn een begrip op het natuurijs. Mark Dubbeldam uit Culemborg licht toe: ,,Onze directeur is helemaal schaatsgek en een aantal zijn ooit begonnen. Dit jaar was het hun 21e keer. Sinds ik er werk, ga ik regelmatig mee. Voor mij is het de negende keer, waarvan zeven keer de 200 kilometer uitgeschaatst!" De groep had zich ingeschreven voor de 4e tocht. De onfortuinlijke Johan Pont uit Culemborg vertelt: ,,Halverwege op 70 km ben ik onderuit gegaan, waarbij ik mijn arm heb gebroken. De tocht zou eigenlijk op 2 februari zijn, maar die nacht werd zoveel sneeuw voorspeld (40 cm), dat het één dag naar voren is gehaald. Echter, als de (warme) föhnwind komt, krijg je snotterig ijs, sneeuwijs. Eén van de valpartijen, nam ook mij mee. Dus zat ik na 70 km in het ziekenhuis in plaats van op de schaats."

Ook Mark stond 11,5 uur op het ijs, maar redde het (net) niet tot aan de eindstreep: ,,Na 180 km ben ik van het ijs gehaald. Het werd gewoon te zacht, je zakte er doorheen." Ook bezemwagen zijn kostte hem veel kracht. ,,Toen Johan viel, stopte ik om EHBO te regelen en schaatste ik daarna versneld naar de groep, zodat die op tempo kon blijven. De derde keer was 5 km lang ploeteren en trekken om bij te komen. Ondanks het idee dat 'als we in een groep rijden, iedereen binnen willen krijgen', hebben we collega's moeten laten gaan. Slechts 3 van de 26 schaatsers van onze groep haalden uiteindelijk de eindstreep. Van de duizend schaatsers (in de vierde ronde), slechts 80."

Ook schaats- en skatevereniging Lek & Linge was er met zes leden, na een hele zomer op de baan en in de polder geskeelerd te hebben. ,,Onze strijders hadden allemaal verschillende doelstellingen, zo leek het. Uiteindelijk legden Matthijs, Jan en Kris-Ton de 200 km ook daadwerkelijk af. Mattijs op zijn speciale Weissensee schaatsen presteerde het daarbij om geen enkele keer te vallen, voor de rest kwam dit over als een werkelijk unieke prestatie!"

De deelnemers uit Culemborg zijn Ronald Roelofs, René Miedema, Kris-Ton van Buuren, Jan Witlox, Jaap Versluis, Harry Beffers, Wijnand Wakkerman, Rini van Veen, Mark Dubbeldam, Hans Hoogland, Jan van Cappelle, Erol Aksoy en Johan Pont.