• Frans Overdijk

Eigen

,,Ik wil een wijn voor mijn vriend en die moet een beetje zijn zoals hij: stevig en toch zacht." zegt een vrouw van in de veertig. ,,Het is absoluut geen pleaser. Hij is eigen, direct en kritisch, maar ook lief. Wel anders dan ik gewend ben trouwens. Tot nog toe behandelden de mannen in mijn leven mij als een prinses. Ze deden alles voor me, zetten mij in het centrum van hun bestaan, maakten altijd tijd en lieten me op elk moment voelen hoeveel ze van me hielden."

,,Deze man doet dat niet. Hij vindt dat ik soms teveel van hem verlang, laat dan weten dat het even niet uitkomt. Zit veel minder vaak met een glas wijn bij mij op de bank dan ik zou willen en praat me nooit naar de mond. Het stomme is dat ik, eigenlijk met tegenzin, ongelofelijk veel van hem hou. Het gevoel is in korte tijd sterk en diep geworden. Hij vindt dat maar raar, vraagt me hoe dat nu al mogelijk is. Zelf komt ie niet verder dan dat hij denkt dat hij al een beetje van me begint te houden. Hij wil geen valse verwachtingen wekken, zegt ie dan."

,,Deze man neemt graag de leiding en ik geniet daarvan. Had ik nooit verwacht. In mijn werk ben ik dominant maar bij hem verandert dat. Ik pas me meer aan dan ik ooit gedaan heb. Als hij belt, neem ik altijd op. Ik wil hem zo lang mogelijk bij me hebben. Dan kom ik weer te laat op een afspraak. Eigenlijk niks voor mij."

,,Om de één of andere reden word ik de laatste tijd door verschillende mannen benaderd die van alles met we willen en die me misschien qua tijd en aandacht en gezellig samenzijn veel meer te bieden hebben dan deze man. Maar ze ergeren me. Ik wil de enige die nauwelijks zijn best voor me lijkt te doen. Toch is dat ook niet waar. Als ik het echt nodig heb, is hij er. En het lukt hem altijd mij vrolijk te maken. Als we bij elkaar zijn, genieten we van elke minuut. Laatst kwam een man in een restaurant naar ons toe omdat het hem was opgevallen hoe leuk wij het samen hadden. Daar was hij een beetje jaloers op. Heel bijzonder. Op diezelfde avond zei mijn vriend opeens "ik hou van jou". Ik keek hem een beetje wantrouwig aan, wachtte op de relativering. Maar het bleef stil. Alleen "ik hou van jou". Dus doe maar een extra lekkere wijn."