• Henriett Somlai

Honden

Met verwaaide haren en een gezonde blos komt ze binnen, op zoek naar een biologische wijn in de kleur van haar wangen. Al snel vertelt ze dat ze net met een hond gelopen heeft. Ze heeft een hondenuitlaatservice met een heel eigen karakter. ,,Het is meer dan uitlaten. Ik train de honden tijdens het lopen. Ik vind het fijn om me af te stemmen op de hond. Daarom loop ik hooguit met twee honden tegelijk en dan alleen als ze in hetzelfde huis wonen."

,,Hoe stem je je af op honden?", vraag ik. ,,Ik zal een voorbeeld geven. Een week of twee geleden liep ik met een hond die heel langzaam achter me aan sjokte. Ik wilde eigenlijk naar huis, dus een beetje tempo was wel fijn. Maar nee hoor, die hond leek steeds langzamer te gaan. Toen besloot ik bij hem te gaan lopen in zijn tempo. Sjok, sjok. De hond keek op, kwispelde naar me en ging lichter lopen. Ik voelde dat we echt contact hadden. Voor dit soort momenten doe ik het. Er is een groot verschil tussen zomaar wat lopen en de hond laten plassen of echt samen op pad zijn."

,,Waarom vind je het zo fijn om met honden te zijn?" Ze hoeft niet na te denken en antwoordt: ,,De honden leren me in het nu te zijn. En ik geniet van de ogen van honden. Ze kijken je vaak intens aan. Zonder ruis, zonder schroom, zonder af te tasten." En ik krijg de baasjes er gratis bij. Dat contact koester ik. Vroeger was dat anders. Ik zocht bij honden en paarden wat ik dacht niet te kunnen vinden bij mensen. Pas nadat ik beter naar mezelf leerde kijken, ben ik echt van mensen gaan houden. Voorheen had ik veel kritiek op mezelf en op de mensen om me heen. Nu accepteer en begrijp ik mijn onvolkomenheden beter en daarom ook die van anderen. Ik kan er de laatste jaren ontzettend van genieten om met mensen te zijn."

Op mijn vraag hoe ze geleerd heeft beter naar zichzelf te kijken, antwoordt de vrouw: ,,Omdat ik wilde weten wat mij ten diepste bezielt, heb ik een opleiding voor persoonlijke groei gevolgd. Die duurde een paar jaar en ik werd steeds weer teruggebracht naar mijn kern, de bron. Ik heb ontdekt waar ik blij van word en durf nu de dingen te doen op mijn eigen manier, niet zoals anderen het doen."

,,En dat geldt dus ook voor de uitlaatservice. Daar geniet ik elke keer van. Ik beweeg, word door de honden vaak uit mijn hoofd gehaald. Het is zo grappig om een hond te zien rennen langs de Lek. Dan zie je 'm gewoon lachen, zo blij is hij. En ik ook!"