• Els

't Blef Kuilenbûrgs

Wijze Kees? Kek onderaon!

Van de wèk wazzik me lûjchies (laatjes ja) aon 't ôpruime en kwam rouw/geboortekaorte/brieve teuge, toen kwamter nie veul meer van vadder ôpruime. Veul herinneringe, móóie herinneringe, allemaol in aparte dussies en mappe, sômmege medden strikkie derômhenne.

Ik zag ôk de rouwkaort van badmeester Riens v Beurden, medden mooie foto vannem bij 't bedankbrieffie. Onze Riens is noot te vergète hé minse, wa hattie 'n humor! Ôngelofelek dattie in september al 20 jaor in de hemel is en wassoutie ons veul kanne vertelle. Zen 2 porseleine koppies staon imme kas te prijke, die kree'k as aondenke (lief hé) aon de middaoge da'k bijjem ôp de thee ging en hij ze al veurverwarremde ôp de kachel. De gesprekkies waore zó werdevol en he'k veul vannem geleerd, oot gaon me gewoon vadder waordamme geblève waore.

Ik von ôk karskaorte geschilderd deur Piet v. Straten en onzàge Hans Piek…dassijn toch dierbaore herinneringe, of nie? Ôk 'n brieffie vamme breur Jan die in Indië was in 1947, 'n mooi gedichie veur mijn en mooi derômhenne geschilderd, want dá kontie. Me niffie ût Australië liet ik da brieffie van ze vaoder aon mijn zien en hij zee: " ah wa mooi tante, nie weg doen hoor" ennik zee: " jewel joh, dazzal 72 jaor oud dus hekket lang genôg bewaord" hij schrôk ennik lache hé…

Ôk vonnik nog 25 jaor ouwe brieffies van Nel Veen die'k sôms bezoch en ze wellis hier was ôm kaorte te maoke mette dreugblômmechies. Ze schreef ôk wellis 'n gedichie watter moeder heur leerde, wammuk nou weer aon der denke en ôk heur za'k laoter trugzien.

Alles izzin ôpspraok, óveral en Kees vd Staay – die bij 'Goedemorgen Nederland' as hoofriddecteur môch ôptreeje – kreeg 'n vraog gesteld en hij zee: "daar kan ik niet op antwoorden want ik weet het verhaal niet van de andere kant" Kik, das wijsheid waor we waffan kanne lere, awwe wille.

Effe trug kreeg ik 'n tillefoontjie van Vronie ût Groningen(viao me riddekteur) ze wouw graog wa woorde innet Kuilenbûrgs wete. Ze ging 'n wèrberich-bortie lûtte maoke veur der dochter die in onze stad wun en da ging zo: touwtje nat=règen – touwtje heen en weer=weind enz. Ze was zo lief ôm der ôk een veur mijn te lûtte maoke, die broch de pos donderdag emme dag konnie meer kepot minse, dankiewel Vronie!

Me Wim hakket over de laoge stand vannet grondwaoter, ik zee: "dassalle we goed kanne marreke aster gin errepels te koop zalle zijn" Waorôp Wim bedeen zee: "Dan haole we toch petat" (hahahaha, ja kantem hé)

Els